τις κρατικές και τις δικαστικές αρχές

Εκατόν σαράντα εργαζόμενοι στην εταιρεία Bestend βρισκόμαστε από τις αρχές Ιανουαρίου σε απεργιακή κινητοποίηση. Ζητούμε καταβολή δεδουλευμένων που η εταιρεία μάς οφείλει από τον Οκτώβριο. Σε αρκετούς από μας οφείλονται ακόμη περισσότερα.

Η εταιρεία, της οποίας πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος είναι ο κ. Κώστας Γιαννίκος, εκδίδει την εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» και τα περιοδικά TIVO, Informer και Δίφωνο. Η ιδιοκτησία ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με υποψήφιους επενδυτές για τη μεταβίβαση της εφημερίδας. Αν η διαπραγμάτευση δεν τελεσφορήσει, υποστηρίζει, δεν βλέπει άλλη εναλλακτική πλην της πτώχευσης.

Εν ολίγοις, η ιδιοκτησία μάς διαμηνύει εμμέσως πλην σαφώς ότι η ίδια δεν πρόκειται να καταβάλει τις οφειλόμενες αμοιβές, ούτε τις αποζημιώσεις σε περίπτωση λουκέτου, εκτός αν, ως από μηχανής θεός, κάποιος επενδυτής προθυμοποιηθεί να αναλάβει αυτά τα κόστη.

Εμείς απαντούμε με κάθε νόμιμο μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας, προσπαθώντας να διασφαλίσουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Γνωρίζουμε πως η ιστορία μας δεν έχει κάτι εξαιρετικά πρωτότυπο. Εκατοντάδες επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα τελούν σε στάση πληρωμών προς τους εργαζόμενους, σε μια κατάσταση οιονεί ή και κανονικής πτώχευσης.

Σ’ αυτό το τσουνάμι επιχειρηματικών πτωχεύσεων δύσκολα ξεχωρίζει κανείς πού αρχίζουν τα αποτελέσματα της καταστροφικής ύφεσης που διατρέχει όλη την οικονομία και πού ξεκινά η δολιότητα των επιχειρηματιών, που βρίσκουν ευκαιρία να «κάνουν ταμείο» και να εγκαταλείψουν τις επιχειρήσεις τους, με τους εργαζόμενους ομήρους.

Ωστόσο, γνωρίζετε καλά ότι το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις κατάρρευσης στα ΜΜΕ. Και γνωρίζετε επίσης καλά ότι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της επιχείρησης που μας οφείλει τα δεδουλευμένα και ρισκάρει το κλείσιμο μιας ακόμη εφημερίδας και τριών περιοδικών, πρωταγωνιστεί εδώ και μήνες σε ένα ακόμη «κανόνι» στα ΜΜΕ, ίσως το πιο ηχηρό: στην υπόθεση του Alter, με 700 σχεδόν εργαζόμενους απλήρωτους και σε επίσχεση εδώ και πολλούς μήνες.

Ο κ. Κ. Γιαννίκος, μέχρι πρότινος διευθύνων σύμβουλος και του Alter, πρωταγωνίστησε κι εκεί, μαζί με τους συνεταίρους του, σε ένα αντίστοιχο σενάριο με απλήρωτους εργαζόμενους, προσφυγή στο άρθρο 99, διαπραγματεύσεις με επενδυτές φαντάσματα και απειλές για οριστική πτώχευση της επιχείρησης.

Τώρα, με την αλλαγή του Δ.Σ. στην εταιρεία «Ελεύθερη Τηλεόραση», κατάφερε να φύγει από το πρώτο πλάνο αυτής της κρίσης.

Την ίδια περίπου περίοδο, εξαφανίστηκε μαγικά από ένα άλλο απόκτημα της μικρής επιχειρηματικής του αυτοκρατορίας, τις 10 θεατρικές σκηνές της εταιρείας του «Ελληνικής Θεαμάτων» που μεταβιβάστηκαν σε άλλη εταιρεία, τη «Συμμετοχική Επενδυτική Θεαμάτων», η οποία ανήκει και εκπροσωπείται από στενότατο συγγενή της δικηγόρου του Κ. Γιαννίκου και μέχρι πρότινος του Alter, η οποία είχε διατελέσει και μέλος διοικητικών συμβουλίων και άλλων εταιρειών του.

Καθώς, λοιπόν, ο Κ. Γιαννίκος «αποσύρεται» από άλλες «βάσεις» του επιχειρηματικού ομίλου, φαίνεται να περιορίζεται στο ορμητήριό του, την εκδοτική επιχείρηση Modern Times, γνωστή από τις «τριγωνικές συναλλαγές» πώλησης οπτικοακουστικού υλικού στο Alter, υλικού που προηγουμένως αγοραζόταν από offshore με έδρα την Κύπρο.

Ανάλογες «τριγωνικές συναλλαγές» πραγματοποιούσε η Modern Times του Κ. Γιαννίκου και με την Bestend, στην οποία πωλούσε οπτικοακουστικό υλικό που διετίθετο ως προσφορά στα έντυπα της εταιρείας, την εφημερίδα και τα περιοδικά.

Φυσικά, δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική. Οι ιστορίες αυτές όπως και άλλες είναι γνωστές, πολλές έχουν δει το φως της δημοσιότητας και, εξ όσων γνωρίζουμε, ήδη απασχολούν τις εισαγγελικές αρχές.

Ωστόσο, καθώς εμείς οι εργαζόμενοι είμαστε ο τελευταίος κρίκος αυτής της αλυσίδας, εκφράζουμε τους φόβους μας ότι το αίτημά μας για ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ -και το να μην πληρώνεσαι για δουλειά που έχεις παράσχει είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ- θα πνιγεί σε έναν κυκεώνα στοιχείων, ερευνών και νομικών ταχυδακτυλουργιών, όπου εμπλέκονται ιδιωτικά και δημόσια συμφέροντα.

Κι όμως, το δημόσιο συμφέρον (η καταβολή των φόρων και εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία), τα ιδιωτικά συμφέροντα (για παράδειγμα, τα συμφέροντα των μετόχων των τραπεζών που έχουν διαθέσει επισφαλή δάνεια σε εταιρείες του κ. Γιαννίκου) και το δικό μας συμφέρον, να πληρωθούμε για τη δουλειά μας και να διασώσουμε τις θέσεις εργασίας μας, είναι στην πραγματικότητα αλληλένδετα.

Κι είναι υποχρέωση της κυβέρνησης, των κρατικών αρχών, της Βουλής, της Δικαιοσύνης να τα διαχειριστούν με δίκαιο και διαφανή τρόπο. Σε τελευταία ανάλυση είναι υπόθεση δημοσίου συμφέροντος να ερευνήσουν οι αρμόδιες αρχές πώς διαχειρίζεται ένας επιχειρηματίας χρήματα που δεν είναι πάντα δικά του. Είναι των πιστωτών του, του κράτους (ως φόροι, εισφορές ή ως έσοδα από κρατική διαφήμιση), των απλήρωτων υπαλλήλων του, αλλά και των χιλιάδων πελατών του, που είναι τελικά οι φορολογούμενοι πολίτες. Από την άποψη αυτή, είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας ο διαφανής, σε βάθος διαχειριστικός έλεγχος των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του κ. Γιαννίκου. Αλλά και κάθε επιχειρηματικού ομίλου που οδηγεί τις επιχειρήσεις σε κατάσταση πτώχευσης – χωρίς απαραίτητα να γίνεται και ο ίδιος φτωχός…

Η υποχρέωση διαχειριστικού ελέγχου, άλλωστε, παίρνει ακόμη πιο επείγοντα χαρακτήρα με δεδομένο ότι από δημόσιο βήμα, μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου είχε καταγγείλει ως ύποπτη τη δανειοδότηση υπερχρεωμένου τηλεοπτικού καναλιού, φωτογραφίζοντας το Alter. Ως γνωστόν, με βάση αυτή τη δημόσια καταγγελία ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης είχε διατάξει τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για το ενδεχόμενο διάπραξης του αδικήματος της απιστίας από τις διοικήσεις των τραπεζών που ενέκριναν τα δάνεια.

Φοβούμαστε ότι αυτό δεν είναι το μόνο ζήτημα που πρέπει να ερευνήσει η Δικαιοσύνη, οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές, τα κόμματα και οι βουλευτές.

Κι εμείς, υποχρεούμαστε και δικαιούμαστε να διατυπώσουμε μερικά πρόσθετα ερωτήματα προς κάθε αρμόδια αρχή:

Πρώτον, αναρωτιόμαστε ποια είναι η συνέχεια της δημόσιας καταγγελίας που έκανε ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ για τον υπό έλεγχο δανεισμό στο υπερχρεωμένο Alter. Ποια συνέχεια έδωσαν οι βουλευτές τού -κυβερνώντος ακόμη- κόμματος ΠΑΣΟΚ, με ερωτήσεις και έρευνα; Γιατί ακολούθησε τρίμηνη «σιγή ασυρμάτου»; Και τι έχει αποδώσει μέχρι στιγμής η εισαγγελική έρευνα για την ίδια υπόθεση;

Δεύτερον, έχουν επεκτείνει οι αρμόδιες δικαστικές αρχές την έρευνά τους και σε δανειοδοτήσεις προς άλλες εταιρείες συμφερόντων Κ. Γιαννίκου και μάλιστα από ανάλογη σύνθεση πιστωτών (τραπεζών);

Με ποιες εγγυήσεις δόθηκαν δάνεια 23 εκατ. ευρώ στην Bestend, όπως προκύπτει από τον ισολογισμό της εταιρείας το 2010;

Η αύξηση κεφαλαίου κατά 8 εκατ. ευρώ που πραγματοποίησε η εταιρεία στις 25/7/2011 προήλθε επίσης από δάνειο; Και αν ναι, με ποιους όρους χορηγήθηκε νέο δάνειο 8 εκατ. ευρώ το 2011 ύστερα από το δάνειο των 23 εκατ. ευρώ το 2010;

Τρίτον, με ποιες εξασφαλίσεις χορηγήθηκαν αυτά τα δάνεια, όταν το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι 2,3 εκατ. ευρώ;

Τέταρτον, με βάση τον ισολογισμό της εταιρείας με τα 23 εκατ. ευρώ του δανείου του 2010 η εταιρεία θα μπορούσε να καλύψει τις δαπάνες της για 7 χρόνια ακόμη και με μηδενικά έσοδα. Οι συντάκτες και οι τεχνικοί της εταιρείας γνωρίζουμε ότι όχι μόνο δεν έγιναν επενδύσεις σε αυτό το διάστημα σε υλική υποδομή ή ανθρώπινο δυναμικό αλλά αντίθετα έγιναν περικοπές μισθολογικού κόστους (απολύσεις και μειώσεις μισθών). Πώς λοιπόν ο κ. Γιαννίκος ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν χρήματα για να εξοφλήσει τις οφειλές του προς τους εργαζόμενους της επιχείρησής του;

Πέμπτον, θα πρέπει να ελεγχθεί το ενδεχόμενο «παρατυπιών» στις τριγωνικές συναλλαγές μεταξύ εταιρειών συμφερόντων του ίδιου επιχειρηματία που εμφανίζονται ως διαδοχικοί αγοραστές και πωλητές οπτικοακουστικών και άλλων προϊόντων τα οποία, όπως γλαφυρά έχουν περιγράψει δημοσιεύματα του Τύπου και τηλεοπτικές εκπομπές, στη διαδρομή τους υπερτιμολογούνταν μαγικά. Ποια λογική αγοράς επιτρέπει και νομιμοποιεί έναν επιχειρηματία να αγοράζει μέσω της μιας του επιχείρησης ένα προϊόν στην τιμή των 10 λεπτών και να το χρεώνει στην άλλη του επιχείρηση στο δεκαπλάσιο, όπως έχει ακουστεί;

Έκτον, θα ελεγχθεί ο Κ. Γιαννίκος για τις οφειλές ύψους σχεδόν 1 εκατ. προς τα ασφαλιστικά ταμεία μόνο για την Bestend; Θα εφαρμοστεί ο νόμος που θεωρεί τη μη καταβολή εισφορών υπεξαίρεση;

Θα ελεγχθεί από τις αρμόδιες για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας αρχές για το γεγονός ότι έχει κηρύξει στάση πληρωμών στους εργαζόμενους όλων των επιχειρήσεών του;

Έβδομον, ποιες είναι οι αρμόδιες αρχές που θα ελέγξουν τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του επιχειρηματία, που αλλάζει διαρκώς τις μετοχικές συνθέσεις των εταιρειών του στις οποίες εμφανίζονται κι εξαφανίζονται υπεράκτιες εταιρείες με εξωτικά ονόματα και αδιαφανές ιδιοκτησιακό καθεστώς;

Ποιο είναι σήμερα το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Bestend; Ποια είναι η σχέση της με την εταιρεία «Κίνησις Ήχου και Εικόνας», συμφερόντων Κ. Γιαννίκου, που εμφανίζεται ως εκδότρια του λαθραίου τηλεοπτικού περιοδικού TIVI το οποίο κυκλοφόρησε για να παρακαμφθεί η απεργία μας;

Όγδοον, είναι αξιόπιστοι οι έλεγχοι των ισολογισμών των εταιρειών Κ. Γιαννίκου; Πώς αιτιολογούνται οι τεράστιες ζημιές που καταγράφονται σήμερα έπειτα από χρόνια θεαματικής κερδοφορίας; Πού επενδύθηκαν τα κέρδη των προηγούμενων χρήσεων; Γιατί οι υποχρεώσεις δημοσιότητας των λογιστικών στοιχείων μιας εταιρείας να μετατρέπονται σε ταχυδακτυλουργικά τρικ των επιχειρηματιών για να εξαφανίσουν κέρδη και έσοδα;

Ένατον, είναι νόμιμο και αποδεκτό μια επιχείρηση να εκχωρεί τα έσοδα από τα προϊόντα της, τις εκδόσεις της, σε άλλη εταιρεία του ίδιου επιχειρηματία, τη στιγμή που είναι απλήρωτοι οι εργαζόμενοι και οι ασφαλιστικές τους εισφορές; Και έναντι ποιου ανταλλάγματος δίνεται αυτή η εκχώρηση;

Δέκατον, ποια κρατική αρχή θα ελέγξει το φαινόμενο ενός επιχειρηματία που εμφανίζει σχεδόν όλες του τις επιχειρήσεις στα πρόθυρα πτώχευσης, αφού προηγουμένως έχει φροντίσει να απογυμνώσει τις ίδιες -αλλά και τον εαυτό του- από κάθε περιουσιακό στοιχείο που θα μπορούσε να διασφαλίσει στοιχειωδώς τους απλήρωτους εργαζόμενους;

Ενδέκατον, 700 εργαζόμενοι στο Alter, 140 στη Bestend, 120 στη Modern Times κι ένας απροσδιόριστος ακόμη αριθμός ανθρώπων που εργάζονται στους τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς και στις επτά (!) δισκογραφικές εταιρείες συμφερόντων του κ. Κ. Γιαννίκου βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας, απλήρωτοι, με παράνομα πετσοκομμένους μισθούς, υποψήφιοι άνεργοι, με κίνδυνο να χάσουν τις αποζημιώσεις ή ακόμη και το δικαίωμα επιδόματος ανεργίας, μέσω μεθοδεύσεων δολίων πτωχεύσεων.

Τι είδους δικαίωση προβλέπει γι’ αυτούς η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ που με τόσο πάθος υπερασπίζουν οι κρατικές αρχές όταν μας ζητούν να πληρώσουμε αγόγγυστα φόρους και λογαριασμούς; Πώς θα τους πληρώσουμε όταν για τρίτο μήνα ακροβατούμε στο όριο της επιβίωσης;

Ακούει κανείς; Αν ακούει, είμαστε εδώ για να τον διαφωτίσουμε…

Οι εργαζόμενοι στην εταιρεία BESTEND Α.Ε.

Η δημοσιογραφική πιάτσα βοά τις τελευταίες ημέρες για το deal που έκλεισε μεταξύ Γιαννίκου (ο οποίος και το ανακοίνωσε στα σωματεία) και Σκαναβή-Μπενέκου, όσον αφορά τη μεταβίβαση του τίτλου «Ο Κόσμος του Επενδυτή» (και των εργαζομένων σε αυτόν) στην εταιρεία που εκδίδει τον «Ελεύθερο Τύπο».

Στο Διαδίκτυο διακινούνται «πληροφορίες» σχετικά με λεπτομέρειες που αφορούν την εν λόγω συμφωνία, ενώ μάθαμε ότι ήδη ξεκίνησε η διαμόρφωση του χώρου στο κτίριο της νέας μας επαγγελματικής «στέγης» στο Νέο Ηράκλειο, προκειμένου να «μετακομίσει» η ομάδα που θα δουλεύει για την εφημερίδα.

Και ενώ συνάδελφοι, συγγενείς και φίλοι μας εύχονται «καλό ξεκίνημα» και τονίζουν πόσο τυχεροί είμαστε που σε μια τόσο δύσκολη περίοδο δεν θα μείνουμε τελικά άνεργοι, εμείς εξακολουθούμε να παραμένουμε απλήρωτοι.

Η νέα μέθοδος που ανακάλυψε η εργοδοσία, για να κερδίζει χρόνο και να αναβάλλει την καταβολή των δεδουλευμένων μας, βασίζεται σε ένα γαϊτανάκι γύρω από την σύμβαση εργασίας που θα υπογράψουν όσοι συνεχίσουν στη νέα εταιρεία.

Παρά τις συνεχείς πιέσεις και επαφές των σωματείων μας και των νομικών μας συμβούλων με τους νομικούς της άλλης πλευράς, και παρότι εμείς εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια καλής θέλησης για την επίτευξη συμφωνίας, συνεχώς ανακύπτουν νέα εμπόδια και σκοτεινά σημεία στο υπό σύνταξη έγγραφο της σύμβασης εργασίας, που απαιτούν νέο κύκλο διαπραγματεύσεων και πάει λέγοντας…

Αυτή η παρατεταμένη διαπραγμάτευση έχει απ’ ότι φαίνεται και ένα δεύτερο στόχο, να χωρίσει δηλαδή τους εργαζόμενους σε τρία στρατόπεδα: αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν και τα μπλοκάκια. Δεν θα τους περάσει! Η γενική συνέλευση των εργαζομένων στην Bestend έλυσε το πρόβλημα της αλληλεγγύης, πριν ξεκινήσει η απεργία μας. Συνεπώς, τζάμπα ο κόπος τους…

Πέρα από το deal όμως και επειδή οι υποσχέσεις δεν τρώγονται και δεν πληρώνουν δάνεια, ενοίκια, λογαριασμούς και σουπερμάρκετ, για μας ένα είναι το κρίσιμο ερώτημα:

ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΜΑΣ, ΚΥΡΙΕ ΓΙΑΝΝΙΚΟ;

Εργαζόμενοι της Bestend (εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», περιοδικά «TiVο», «Δίφωνο», «Informer»)

Οι εργαζόμενοι στην “Ελευθεροτυπία” επιστρέφουν, τώρα και με… τη βούλα του νόμου! Το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου στα περίπτερα όλης της χώρας το δεύτερο απεργιακό φύλλο.

Απορριπτική ήταν η απόφαση του δικαστηρίου για τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε η Χ. Κ. Τεγόπουλος εναντίον της εταιρείας “Ενότητα” (εκδίδει την εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” και βοηθάει στην έκδοση του απεργιακού φύλλου), ώστε να αποτραπεί η έκδοση του δεύτερου απεργιακού φύλλου των εργαζομένων στην “Ελευθεροτυπία”. Το φύλλο θα κυκλοφορήσει κανονικά το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Αύριο, Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012 στις 7 μ.μ. έχουμε κρίσιμη Γενική Συνέλευση για το περιεχόμενο της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας με τον «νέο επενδυτή» και την καταβολή των δεδουλευμένων μας.

Η παρουσία όλων μας κρίνεται απολύτως απαραίτητη!

Εργαζόμενοι της Bestend (εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», περιοδικά «TiVο», «Δίφωνο», «Informer»)

Συναντήσαμε το Γερμανό «πειρατή» στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ κατά τη διάρκεια της παρουσίας του Κόμματος Πειρατών Ελλάδας την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου και ενώ στους δρόμους της Αθήνας και της υπόλοιπης Ελλάδας χιλιάδες πολίτες διαδήλωναν ενάντια στη λαίλαπα που φέρνει μαζί του το δεύτερο Μνημόνιο. Ο Τόμας Γκάουλ μας εξήγησε ότι στη Γερμανία δεν υπάρχει έγκυρη πληροφόρηση για το τι συμβαίνει ακριβώς στην Ελλάδα, ενώ εκτιμά ότι το νεοσυσταθέν Κόμμα Πειρατών Ελλάδας έχει πολλά περιθώρια δράσης και επιτυχίας.

Ποια είναι η εικόνα που αποκομίσατε από την Ελλάδα σε αυτήν την επίσκεψή σας;

Είδα πολλά κλειστά καταστήματα, καταστήματα που μόλις έβαλαν λουκέτο. Διακρίνει κανείς ότι η οικονομία υποφέρει πολύ…

Το πολιτικό τοπίο αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα είναι πολύ ρευστό. Ποία νομίζεται ότι θα είναι η ανταπόκριση των Ελλήνων για το νεοϊδρυθέν Κόμμα Πειρατών;

Πιστεύω ότι το Ελληνικό Κόμμα Πειρατών θα καταφέρει πολλά. Θα κινητοποιήσει πολλούς πολίτες, ώστε να  κάνουν νέες σκέψεις και να επανακτήσουν  την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική. Σε μία άλλου είδους πολιτική όμως, η οποία πρέπει πρώτα να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Γιατί αυτήν τη στιγμή το πολιτικό σύστημα δεν ακούει τους πολίτες. Η γνώμη των πολιτών πρέπει να λαμβάνετε υπόψη και σε ορισμένα ζητήματα θα πρέπει να διεξάγονται δημοψηφίσματα.

Στην Ελλάδα οι πολίτες βλέπουν κάθε μέρα τη Δημοκρατία να τίθεται σε κίνδυνο. Πως πιστεύετε ότι ένα άγνωστο ακόμα κόμμα θα τα καταφέρει να φέρει στο επίκεντρο της πολιτικής πάλι τους πολίτες;

Είναι κάτι εφικτό. Όταν το Κόμμα των Πειρατών κατάφερε να μπει στο Κοινοβούλιο του Βερολίνου υπήρξαν αλλαγές, όσον αφορά τη διαχείριση της πολιτικής. Άρχισαν να υιοθετούνται θέσεις που στο παρελθόν δεν λαμβάνονταν καν υπόψη. Στη Γερμανία προσπαθούν τώρα να ακούν περισσότερο τους πολίτες. Αυτό μπορεί να συμβεί και στη Ελλάδα.

Η Ελλάδα αυτήν την στιγμή, όμως, είναι μία ειδική περίπτωση. Πολλές Ελληνίδες και πολλοί Έλληνες αισθάνονται ότι η χώρα είναι ένα πειραματόζωο. Έχει σκεφτεί το κόμμα σας μία συγκεκριμένη στρατηγική όσον αφορά την Ελλάδα;

Ναι, έχουμε κάνει σκέψεις για το ελληνικό ζήτημα, όμως δεν μπορούμε ακόμα να διατυπώσουμε μία θέση, γιατί μας λείπουν έγκυρες πληροφορίες. Το Πειρατικό Κόμμα Γερμανίας δεν θα προσπαθήσει να επηρεάσει το Πειρατικό Κόμμα Ελλάδας. Αυτό πρέπει να βρει το δικό του δρόμο. Αν ερωτηθούμε όμως, σίγουρα θα πούμε τη γνώμη μας.

Ποια είναι η θέση της παράταξης σας για τη διάσωση της Ελλάδας και των άλλων υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης;

Δεν έχουμε ακόμα μία συγκεκριμένη θέση επί αυτού. Θα επιθυμούσα να είχαμε επεξεργαστεί περαιτέρω το οικονομικό μας πρόγραμμα. Εύχομαι να έχει ολοκληρωθεί έως τις βουλευτικές εκλογές το 2013 στη Γερμανία. Αυτό που έχει ξεκάθαρα δηλώσει το Πειρατικό Κόμμα Γερμανίας είναι ότι στηρίζουμε την Ευρώπη.

Ποια Ευρώπη όμως; Γιατί εδώ, στην Ελλάδα, βλέπουμε το πρόσωπο μίας άλλης Ευρώπης…

Το Πειρατικό Κόμμα Γερμανίας επιθυμεί μία Ευρώπη των κρατών-μελών που δεν θα διοικείται από πάνω (σ.σ. από τις ισχυρές χώρες, π.χ. Γερμανία ή Γαλλία). Μία Ευρώπη που θα γίνεται ολοένα πιο δημοκρατική.

Η Ελλάδα δέχεται εδώ και καιρό μία άνευ προηγουμένου επίθεση από γερμανικά ΜΜΕ και πολιτικούς. Υψηλόβαθμα στελέχη της γερμανικής κυβέρνησης έχουν παραδεχτεί ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι, όχι μόνο δεν έχουν πληρώσει ένα σέντ για την Ελλάδα, αλλά και ότι η Γερμανία έχει κερδίσει από την κρίση. Που οφείλεται αυτή η αρνητική στάση λοιπόν;

Είναι αλήθεια ότι καλλιεργείται αυτό το αρνητικό κλίμα. Στον γερμανικό πληθυσμό, όμως, το κλίμα δεν είναι οπωσδήποτε εναντίον της Ελλάδας. Απλά δεν είναι κατανοητό τι γίνεται σε πολιτικό επίπεδο στην Ελλάδα. Πολλοί αναρωτιούνται τι κάνουν οι Γερμανοί πολιτικοί με την Ελλάδα. Δυστυχώς, δεν έχουμε αρκετή πληροφόρηση μέσω των ΜΜΕ, ώστε να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε. Βρισκόμαστε μπροστά από ένα μεγάλο ερώτημα: Τι συμβαίνει αυτήν την στιγμή στην Ευρώπη;

Ποια απάντηση θα δίνατε σε κάποιους που σας επικρίνουν ότι η παράταξη σας βάζει σαν προτεραιότητα το Copyright, τη στιγμή που σε χώρες, όπως στην Ελλάδα, προτεραιότητα είναι πλέον το ζήτημα της διαβίωσης;

Θα έλεγα ότι και το ζήτημα του Copyright ίσως είναι μέρος του προβλήματος, γιατί σε αυτόν τον τομέα ρέουν χρήματα, που σε κάποιες περιπτώσεις στερούνται από τους ίδιους τους πολίτες. Επίσης, σε αυτούς τους επικριτές θα απαντούσα ότι μία από τις προτεραιότητες μας είναι και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών.

Ποιες είναι οι προτεραιότητες που πρέπει να βάλει το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας;

Θα ήταν καλό να ξεκινήσει μία δυναμική διαδικασία εκδημοκρατισμού, ώστε να οικοδομηθεί μία πραγματικά καλή δημοκρατία. Μία μικρή αλλαγή, ίσως ακόμα και όσον αφορά την υποχρέωση ψήφου: να μετατραπεί σε δικαίωμα ψήφου. Για να πουν στον πολίτη ότι δεν πρέπει μόνο να ψηφίζει, αλλά έχει το δικαίωμα να το κάνει, όπως επίσης έχει και το δικαίωμα να συμμετέχει στη χάραξη πολιτικής. Το επόμενο που θα πρέπει να κάνει η παράταξη είναι να φτιάξει ένα οικονομικό πρόγραμμα το οποίο θα στηρίζεται από όλους. Η ελληνική οικονομία πρέπει κάπως να ανοικοδομηθεί, δεν πρέπει να καταστραφεί.

Στις τοπικές εκλογές στο Βερολίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο καταφέρατε από το πουθενά να πάρετε ποσοστό περίπου 9%. Ποία ήταν η συνταγή της επιτυχίας της παράταξης σας;

Δεν υπάρχει μία συνταγή για αυτήν την επιτυχία. Και εμείς οι ίδιοι εκπλαγήκαμε από την ανταπόκριση των ψηφοφόρων, σε μία χρονική στιγμή που κανείς από εμάς δεν περίμενε ότι θα γινόταν. Προσπαθήσαμε όμως να αναλύσουμε αυτήν την επιτυχία και πιστεύουμε ότι βρήκαμε αυτήν την ανταπόκριση, γιατί είπαμε στους πολίτες: «μπορείτε να συμμετέχετε στη χάραξή της πολιτικής και επίσης να την μεταφέρετε». Καταφέραμε να κινητοποιήσουμε 25.000 πολίτες που δεν ψήφιζαν. Αυτό είναι ένα καλό αποτέλεσμα. Αυτό δείχνει ότι με μία καλή προσέγγιση και με τη συμμετοχή των πολιτών στην πολιτική μπορεί κανείς να κινητοποιήσει ακόμα και εκείνους που έχουν χάσει κάθε ελπίδα.

Info

Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012. Είναι το 22 ο επίσημα αναγνωρισμένο από το κράτος του από τα 57 κόμματα Πειρατών σε όλο τον κόσμο, με εκλεγμένους συνολικά 2 Ευρωβουλευτές, 15 Βουλευτές και 194 Δημοτικούς Συμβούλους σε όλη την Ευρώπη. Έως σήμερα το κόμμα έχει 480 μέλη, τα οποία βρίσκονται σε 46 διαφορετικούς νομούς της Ελλάδας (www.piratepaty.gr).

Είναι δικαιολογημένη η απόπειρα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. να δικαιολογήσουν την στάση τους και για το τρίτο «ΝΑΙ» στα εκβιαστικά διλήμματα των ευρωπαίων εταίρων μας (τρόπος του λέγειν). «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», μας λένε. «Αν δεν συναινούσαμε, θα είχαμε οδηγηθεί στην χρεοκοπία», μας λένε. «Αν δεν σκύβαμε το κεφάλι, θα μας έσφαζαν», μας λένε. Έχουν άραγε δίκαιο; Δεν ξέρω. Ξέρω, όμως, τι έκανε ένας άλλος πολιτικός ηγέτης, όχι του διαμετρήματος των δικών μας, αλλά υπέρτερος. Όχι πολύ μακριά από την σημερινή συγκυρία, ώστε να το έχουν ξεχάσει…

Πριν από οκτώ περίπου χρόνια, τον Απρίλιο του 2004, ο κυπριακός λαός, με μεγάλη και καθαρή πλειοψηφία (75,83%), αποφάσισε να πει με την ελεύθερη έκφρασή του στο δημοψήφισμα το μεγάλο «ΟΧΙ» στο σχέδιο Ανάν. Οι αναγνώστες θα θυμούνται -υποθέτουμε- τη σκληρή προπαγάνδα υπέρ του «ΝΑΙ», στην οποία υπέβαλλαν τους πολίτες της Κύπρου η συντριπτική πλειοψηφία της ευρωπαϊκής, ελλαδικής και κυπριακής ελίτ. Το τι ακούσαμε τότε δεν περιγράφεται: ότι το «ΟΧΙ» θα είναι καταδικαστικό για την Κύπρο, ότι θα θέσει σε κίνδυνο την ενταξιακή πορεία της Κύπρου (η οποία ολοκληρωνόταν και τυπικά έναν μόλις μήνα αργότερα), ότι θα θέσει την Κύπρο σε διεθνή απομόνωση, ότι θα στραγγίξει από τον οικονομικό αποκλεισμό.

Κι έμεινε μόνος ο αείμνηστος και αξιομακάριστος Τάσσος Παπαδόπουλος να φυλάττει Θερμοπύλες, λέγοντας την μοναδική, αληθινά, σπουδαία φράση που ακούσαμε από χείλη Έλληνα πολιτικού από τη Μεταπολίτευση και μετά: «Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω κοινότητα, χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα. Και όλα αυτά έναντι κενών, παραπλανητικών, δήθεν, προσδοκιών…».

Εκβιασμοί

Στο παιχνίδι των πιέσεων είχε μπει τότε και ο Επίτροπος της Ε.Ε., Γκίντερ Φερχόιγκεν, η ιταμή συμπεριφορά του οποίου απέναντι στον πρόεδρο της Kυπριακής Δημοκρατίας, Tάσσο Παπαδόπουλο, στον οποίο είπε τη φράση «απαιτώ, λοιπόν, εδώ και τώρα να τηρήσετε τη δική σας υποχρέωση», προκάλεσε αλγεινή εντύπωση στην Eλλάδα και στην Kύπρο. Συστηματική πίεση άσκησε εναντίον της Kύπρου και ο Xαβιέ Σολάνα, ο ύπατος εκπρόσωπος της E.E. για την εξωτερική και την αμυντική πολιτική, προσπαθώντας να φοβίσει τους Eλληνοκύπριους για τις συνέπειες του «όχι». Yπέρ του «ναι» τάχθηκε σύσσωμο και το Eυρωκοινοβούλιο, ενώ ο πρόεδρός του Πατ Kοξ υπερέβη τα όρια, όταν διαπίστωσε εμβριθώς ότι «αυτή δεν είναι εικόνα χώρας που κανονικά θα έπρεπε να τηρεί τα κριτήρια της Kοπεγχάγης»! Ο δε γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, τότε, ο Κόφι Άναν δήλωνε πως αυτό ήταν το σχέδιο και δεν υπάρχει άλλο, εναλλακτικό.

Σε όλα αυτά ο κυπριακός λαός είπε το μεγάλο όχι. Και -ω του θαύματος!- η Κύπρος παρέμεινε στην θέση της! Ακούνητη. Ούτε σε απομόνωση εισήλθε, ούτε η ενταξιακή της πορεία ανακόπηκε, ούτε τίποτα μοιραίο της συνέβη. Μάλιστα, οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, επί τη βάσει αναζήτησης ενός νέου σχεδίου σε μέλλοντα χρόνο. Σήμερα η Κύπρος (αυτό το μισοφαγωμένο, ριγμένο στο πέλαγος, χρυσοπράσινο φύλλο) αναδεικνύεται σε κυρίαρχο του γεωπολιτικού παιχνιδιού στην Μεσόγειο. Κάνει ό,τι δεν κάνουμε εμείς εδώ και χρόνια. Φτιάχνει νέες στέρεες συμμαχίες, φτιάχνει Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες. Φτιάχνει το μέλλον της και το διαπραγματεύεται αποκλειστικά στην βάση των δικών της συμφερόντων.

Θα μπορούσε να ήταν καλύτερη η τύχη της, αν είχε αποδεχτεί το Σχέδιο Ανάν; Κανείς δεν ξέρει. Αυτό που ξέρουμε όλοι σίγουρα είναι πως δεν χάθηκε, όταν αρνήθηκε να σκύψει το κεφάλι και άσκησε περήφανα την δική της ανεξάρτητη διπλωματία, διατηρώντας την αυτονομία της και την αυτονομία και των έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της.

Διδάγματα

Η παραπάνω διαπίστωση και ο προφανής παραλληλισμός με τα σημερινά εν Ελλάδι γίνεται (με αφορμή τις πιέσεις που ασκούνται στους Έλληνες πολίτες εντός και εκτός των συνόρων), για να σημειωθούν τα παρακάτω:

1. Ότι υπάρχουν αληθινοί ηγέτες και πατριωτικές κυβερνήσεις που ξέρουν να διαπραγματεύονται και να μην ξεπουλούν συνειδήσεις και πατρίδα.

2. Ότι οι εκβιασμοί πιάνουν μόνον εκεί που υπάρχει ευεπίφορο έδαφος.

3. Ότι εναλλακτικά σχέδια πάντα υπάρχουν.

4. Ότι τα δημοψηφίσματα και οι εκλογές κάνουν κακό στην υγεία. Όχι των πολιτών, αλλά των συμφερόντων…

Την Τετάρτη στα περίπτερα όλης της χώρας το απεργιακό φύλλο των απλήρωτων εργαζομένων στην “Ελευθεροτυπία”.

Στηρίζουμε, διαδίδουμε!

Εργαζόμενοι της Bestend (εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή», περιοδικά «TiVο», «Δίφωνο», «Informer»)

Λέγεται πως όταν οι Γερμανοί εισήλθαν στο Παρίσι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην προσπάθειά τους να βρουν καλλιτεχνικούς θησαυρούς και να τους κατασχέσουν, ένας Γερμανός Αξιωματικός έδειξε σε φωτογραφία τον πίνακα «Γκερνίκα» στον ίδιο τον Πικάσο που είχε προσαχθεί ρωτώντας τον: -Αυτόν τον πίνακα εσείς τον κάνατε; Κι εκείνος απήντησε με θάρρος: Όχι, Εσείς!

Το γύρο του κόσμου κάνει η είδηση για την απόφαση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ) να «επικηρύξει» τους εκπροσώπους της τρόικας στην Ελλάδα με το συμβολικό ποσό του ενός ευρώ και να ζητήσει την έκδοση ενταλμάτων για τη σύλληψή τους! Αν και κάποιοι επιχείρησαν να το εκλάβουν ως «ανέκδοτο», υποτιμώντας το θυμό και την αποφασιστικότητα των ενστόλων, δεν είναι τυχαίο ότι το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters αναφέρθηκε στο θέμα, ενώ η κοινωνική δικτύωση που διογκώνει την αναμετάδοση του γεγονότος από κάθε οπτική γωνία και χωρίς τους συνήθεις αυτοπεριορισμούς των δημοσιογράφων, του δίνει μια άλλη διάσταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το προεδρείο της ΠΟΑΣΥ καταγράφει τα θετικά και τα αρνητικά σχόλια που συγκεντρώνουν το τελευταίο διάστημα οι πρωτοβουλίες της αναφορικά και με τη διεκδίκηση του δικαιώματος της απεργίας και το επόμενο διάστημα θα αναπτύξει νέες πρωτοβουλίες. Ήδη, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Χρήστος Φωτόπουλος, έχει ανακοινώσει ότι θα κοινοποιηθεί στην Εισαγγελία η επιστολή που επιδόθηκε στους εκπροσώπους της τρόικας και συγκεκριμένα στον Σερβάζ Ντερόουζ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στον Πόουλ Τόμσεν του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τον Κλάουζ Μαζούχ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Στην επιστολή τονίζεται, μεταξύ άλλων, πως «εδώ και δυο χρόνια, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων σας έχει προειδοποιήσει ότι με την πολιτική που υπαγορεύετε και απαιτείτε να εφαρμοστεί “με το πιστόλι στον κρόταφο”, τινάζεται στον αέρα η κοινωνική συνοχή και πεθαίνει κάθε ελπίδα ανάταξης της ελληνικής οικονομίας. Έγκαιρα, με παραστάσεις διαμαρτυρίας μας στην έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις Πρεσβείες της Γερμανίας και της Γαλλίας, εκδηλώσαμε την κάθετη αντίθεσή μας σε κάθε μέτρο και πολιτική που προσβάλλει το φιλότιμο και τις δημοκρατικές ευαισθησίες του λαού μας. Σας προειδοποιήσαμε ότι αρνούμαστε να βρεθούμε απέναντι στους γονείς, στα αδέρφια, στα παιδιά μας, σε κάθε πολίτη αυτού του τόπου, που διαμαρτύρεται και απαιτεί αλλαγή πορείας».

Στη συνέχεια αναφέρουν ότι «τα συμφέροντα των δανειστών των τοκογλυφικών δανείων και των κεφαλαιούχων που εποφθαλμιούν τον εθνικό μας πλούτο, δεν μπορεί με κανένα κανόνα δικαίου να τίθενται σε προτεραιότητα έναντι των καθημερινών στοιχειωδών αναγκών του λαού. Πέραν τούτου, η προτεραιότητα της επιβίωσης των πολιτών ενός έθνους, έχει νομολογηθεί διεθνώς ότι είναι προτεραιότητα όχι μόνο της εγχώριας πολιτικής, αλλά και της διεθνούς κοινότητας. Εξάλλου, δεν είμαστε ούτε εμείς ούτε η πλειοψηφία του λαού που βρίσκεται στην ίδια μοίρα, αυτοί που προκαλέσαμε την κρίση».

«Δεν θα μας βάλετε να σκοτωθούμε με τα αδέρφια μας»

«Επειδή, ωστόσο, διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά ότι συνεχίζετε την ίδια καταστροφική για όλους μας πολιτική, θέλουμε να σας δηλώσουμε κατηγορηματικά ότι σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούμε να μας βάλετε να σκοτωθούμε με τα αδέρφια μας. Σας προειδοποιούμε ως νόμιμοι εκπρόσωποι των Ελλήνων αστυνομικών ότι θα απαιτήσουμε να εκδοθούν άμεσα τα εκ του νόμου προβλεπόμενα εντάλματα σύλληψής σας για σωρεία παραβάσεων της κείμενης νομοθεσίας, με την αυτόφωρη διαδικασία, σύμφωνα με ειδικές διατάξεις του ελληνικού ποινικού νόμου, όπως είναι η εκβίαση, η συγκεκαλυμμένη προώθηση κατάργησης ή συρρίκνωσης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και της εθνικής κυριαρχίας, η προσβολή άλλων ουσιωδών εννόμων αγαθών του ελληνικού λαού κ.λπ.».

Η πρωτοβουλία αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, προκάλεσε ταραχή στα ανώτατα αστυνομικά κλιμάκια, ενώ η πολιτική ηγεσία προτίμησε να μην εξωτερικεύσει αμέσως τις διαθέσεις της, αν και μια χθεσινή δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή ήρθε μάλλον να τροφοδοτήσει τα αντιμνημονιακά αισθήματα και των αστυνομικών. Ο υπουργός ούτε λίγο ούτε πολύ αμφισβήτησε κι αυτός τις επιλογές της τρόικας, δηλώνοντας ότι «αρχές, όπως τη συνοχή και την αλληλεγγύη στην ευρωπαϊκή κοινωνία, δυστυχώς στις μέρες μας, θεσμικά όργανα και ορισμένοι από τους ισχυρούς ηγέτες της Ε.Ε. τις αγνοούν επιδεικτικά. Εκδηλώνοντας μάλιστα και υψηλά επίπεδα υποκρισίας, όπως στην περίπτωση της αντιμετώπισης της κρίσης χρέους της Ε.Ε. ή ακόμη και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, λόγω ακριβώς του δικού μας χρέους. Απαιτώντας ουσιαστικά από την Ελλάδα να παραβιάσει τη Συνθήκη της Ε.Ε. στο πεδίο που κατοχυρώνεται ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων στην ίδια τη Συνθήκη. Όμως, αυτά είναι θέματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό και θα απασχολήσουν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα τα επόμενα χρόνια. Φοβάμαι όμως, ότι θα απασχολήσουν και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο»…

Μέχρι στιγμής, παραμένει άγνωστο αν η Ομοσπονδία των αστυνομικών θα «τεντώσει κι άλλο το σχοινί», το βέβαιο πάντως είναι ότι έσπευσε αμέσως να αποκρούσει τα φοβικά και οπισθοδρομικά σύνδρομα που προκλήθηκαν με την ανακοίνωση της απόφασής της περί απεργίας στο μέλλον, λευκής απεργίας άμεσα κ.λπ., αλλά και από το ανατρεπτικό κεντρικό σύνθημα που κυριάρχησε στην ευρεία σύσκεψη των συνδικαλιστικών της στελεχών στη ΓΑΔΑ:«Εγερθείτε, για να μη γίνουν τα παιδιά μας σκλάβοι των λυμεώνων και των διεθνών τοκογλύφων».

Ένστολοι στον αγώνα

Σε ό,τι αφορά τα της απεργίας, η ΠΟΑΣΥ εξουσιοδοτήθηκε, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, «να προβεί: α) σε όλες τις ενδεικνυόμενες ενέργειες (συνέχιση διαλόγου με τα πολιτικά κόμματα και την ελληνική κοινωνία, προσφυγή σε ευρωπαϊκά όργανα κ.λπ.), με στόχο την απάλειψη από το Σύνταγμα της Ελλάδας (άρθρο 23) του απόλυτου περιορισμού του δικαιώματος των ενστόλων για απεργία και β) στην υιοθέτηση των επιβαλλομένων δυναμικών δράσεων για την πιστή εφαρμογή των κανονισμών ασφαλούς λειτουργίας των υπηρεσιών, των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, του χρόνου εργασίας, ώστε ο συνάδελφος να είναι σε θέση να προσφέρει απερίσπαστα τις υπηρεσίες του σε καλή φυσική και πνευματική κατάσταση, της αποχής από δευτερεύουσας σημασίας αρμοδιότητες (πάρεργα), της διάθεσης της αστυνομικής δύναμης που ασχολείται με πάρεργα στην πρόληψη του εγκλήματος και ό,τι άλλο νόμιμο και αποτελεσματικό μέτρο προταθεί και συναποφασιστεί στη νέα μας αυτή αγωνιστική περίοδο, με βάση την αξιολόγηση και την ιεράρχηση των προβλημάτων σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο».

Η Ομοσπονδία επαναλαμβάνει προς κάθε κατεύθυνση ότι «πρωταρχικός της στόχος είναι η διασφάλιση του συναδέλφου και του πολίτη, και όποια άλλη ερμηνεία όσον αφορά το δικαίωμα της απεργίας, υποκρύπτει την συσκότιση της αλήθειας και την άφεση αμαρτιών όσων ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση. Το αίτημα της απεργίας αποτελεί απάντηση στη δική τους ολιγωρία και στοχεύει επιτέλους στην αφύπνισή τους, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα ελπίδας στον Έλληνα αστυνομικό, αλλά και στην ελληνική κοινωνία, η οποία δεν πρέπει να επιτρέψουμε να στραφεί εναντίον μας, διότι δεν φταίμε σε τίποτε», καταλήγει η ανακοίνωση της ΠΟΑΣΥ.

Του Βαγγέλη Παπαδημητρίου

«Όποιος δεν ψηφίσει το νέο μνημόνιο και την οικονομική συμφωνία, αυτόματα δεν είναι μέλος της κυβέρνησης». Η παραπάνω φράση του Λουκά Παπαδήμου, κατά την διάρκεια της ομιλίας του, στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο, δίνει με τον πλέον δραματικό τρόπο την εικόνα της πολιτικής ρευστότητας που επικρατεί. Η χώρα είναι κυριολεκτικά στον αέρα, οι υπουργοί παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλο, και η παραπολιτική, καθορίζει τις εξελίξεις.

Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί, είναι το γεγονός πως οι ηγεσίες των τριών κομμάτων που συμμετέχουν στη κυβέρνηση, αδυνατούν να ελέγξουν, τις κοινοβουλευτικές ομάδες τους. Αποκορύφωμα, ήταν, η παραίτηση της υφυπουργού Εξωτερικών, μια εκ των στενότερων συνεργατών του Γιώργου Παπανδρέου, Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως τον ίδιο δρόμο είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν άλλοι δεκαπέντε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο κλίμα φαίνεται, όμως, πως υπάρχει και στην Ν.Δ.. Πολλοί βουλευτές, δεν κρύβουν, πλέον, την δυσαρέσκεια τους, για τις κινήσεις και τις συμφωνίες του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά.

Σκληρή γραμμή

Την ίδια ώρα, στην Ευρώπη, επιμένουν στην σκληρή γραμμή της αποδοχής των μέτρων, με τελεσίγραφο, μέχρι την Τετάρτη. Θέτουν, ως είναι γνωστόν τρεις, βασικές παραμέτρους προκειμένου να απελευθερώσουν, την οικονομική βοήθεια των 130 δις. ευρώ: την υπερψήφιση από την βουλή, την συμφωνία των τριών κομμάτων για την δανειακή σύμβαση και την ανεύρεση των 320 εκατομμυρίων ευρώ.

Σύμφωνα με παράγοντες μάλιστα των Βρυξελλών, η πολιτική συμφωνία θεωρείται από την πλευρά τους το Α και το Ω για την έγκριση του δανείου. Είναι, δε, αληθές πως έφτασαν στο σημείο να ζητήσουν ακόμη και την συμφωνία όλων των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων και του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ. Στην συνεδρίαση του Eurogroup, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε φέρεται να είχε ενημερωθεί για τις τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα (!) και ζήτησε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο την συμφωνία όλων. Είναι πλέον φανερό πως η ανησυχία των δανειστών για το μέλλον είναι τέτοια που επιδιώκουν να δεσμεύσουν το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων του τόπου.

Παραπολιτική

Στην κρίσιμη ώρα των αποφάσεων για το μέλλον της χώρας, το πολιτικό σύστημα της χώρας, δεν δείχνει να αφήνει τις γνωστές του συνήθειες. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως η παραίτηση της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, δεν αποκλείεται να ενισχύει ακόμη και διεκδίκηση της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ από τον Γιώργο Παπανδρέου. Σημείωναν, προς επίρρωση των λόγων τους, το γεγονός πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, τηρούσε σιγή ιχθύος την «ώρα που η κυβέρνηση παραπαίει».

Είναι αληθές πάντως πως στο ΠΑΣΟΚ επικρατεί κλίμα διάλυσης. Με τους μισούς βουλευτές να εμφανίζονται διατεθειμένοι να παραιτηθούν και με τα μέλη της κυβέρνησης, να προσπαθούν να πείσουν τους συναδέλφους τους να μην προχωρήσουν! Χαρακτηριστικό του κλίματος είναι πως από χθες το πρωί, που εκδηλώθηκε η πρόθεση της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, το μισό υπουργικό συμβούλιο, επεδίωκε να την πείσει να μην προχωρήσει στην παραίτηση.

Το ίδιο κλίμα όμως υπάρχει και στην Ν.Δ., στην οποία βουλευτές εκφράζονται ανοιχτά εναντίον του Αντώνη Σαμαρά, τον πιέζουν να μην αποδεχτεί το νέο μνημόνιο και απειλούν και εκείνοι με παραίτηση. Στο ΛΑΟΣ, χρειάστηκε η ωμή παρέμβαση του Γιώργου Καρατζαφέρη, με την απειλή της διαγραφής, στέλνοντας μήνυμα στους υπουργούς Γεωργιάδη και Βορίδη, που άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο της υπερψήφισης της σύμβασης και των μέτρων.

Η κρίσιμη ώρα

Η χώρα πραγματικά κινείται στη κόψη του ξυραφιού. Αρκετοί θεωρούν πως ο ανασχηματισμός θα είναι ριζικός. Πολλοί μιλούν για τοποθέτηση τεχνοκρατών, ενώ όσοι γνωρίζουν καλά τις κινήσεις του πρωθυπουργού, φέρνουν το παράδειγμα της Ιταλίας με «μικρό ευέλικτο σχήμα από τεχνοκράτες». Το θέμα είναι πως όλα αυτά, θα εξελίσσονται σήμερα και αύριο την ώρα που έξω από τη βουλή θα πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις. Η ώρα των επιλογών και της κρίσης…